Cześć,

dzisiejszy wpis jest ostatnią częścią naszej tygodniowej serii postów, gdzie tworzymy naszą symulację układu słonecznego w języku scratch. Jeżeli to wasze pierwsze zetknięcie z językiem scratch to poniżej znajduje się lista wpisów, które mogą ułatwić rozpoczęcie pracy:

Dodatkowo, aby ułatwić sobie zrozumienie tematu zachęcam do przeczytania pierwszego posta z tej serii oraz drugiego.

Działanie programu można zobaczyć tutaj. A efekt naszej trzeciej lekcji lekcji poniżej:

uklad

Plan na ten tydzień można można opisać w poniższych krokach

  1. Odrobina teori (Część I)
  2. Zaczynamy programować (Część II)
  3. Przygotowanie części układu słonecznego (Część II)
  4. Odzwierciedlenie rzeczywistości

Krok 1. – Odrobina teorii

Zanim zaczniemy programować i dodawać ostatnie planety, przed nami odrobina teorii. Poniżej ostatnie planety, które dodamy do naszego układu słonecznego w dzisiejszej lekcji:

Saturn – Wiatry wiejące na Saturnie osiągają prędkość 1800 km na godzinę. Jądro Saturna jest skaliste i otoczone warstwą płynnego metalicznego wodoru.

Uran – Uran jest to siódma od Słońca planeta Układu Słonecznego. Zaliczany jest do gazowych olbrzymów. Planetę Uran odkrył 13 marca 1781 roku Wiliam Herschel.

Neptun – Neptun okrąża Słońce raz na 165 lat i jest ósmą z kolei planetą od Słońca. Atmosfera Neptuna składa się głównie z wodoru, helu i metanu.

Krok 2. – Dodajemy kolejne planety

W dzisiejszym wpisie dodamy sobie ostatnie trzy planety. Zasadniczo ten etap wiele się nie różni, od tego co robiliśmy w części drugiej.

Cytując za drugą częścią:

Jedyne, czym różnią sie te bloki to kolor planety oraz dziwne liczby po przecinku. Dla osób, które chciałby lepiej zrozumieć, jak te liczby są interpretowane zapraszam tutaj. (Tabelka: Słońce i planety układu słonecznego)

Jak widzimy liczba dla Merkurego „0.383” to wyrażana w km ilość średnic Ziemi, czyli jak mały / duży jest Merkury w porównaniu do Ziemi. Druga wartość „0.387” określa odległość od słońca wyrażona w jednostkach astronomicznych.

Krok 5. Układ Słoneczny

uklad

W czasie tworzenia układu słonecznego nie zapomnijmy wszystko zebrać w jedną całość. Ja w tym przypadku porządkuję planety zgodnie z odelgłością od Słońca.

Podsumowanie

To na tyle w tym ćwiczeniu z programowania w języku Scratch. Podsumowując – Cały układ słoneczny jest już gotowy, a my możemy podziwiać go w całej okazałości. Było to ciekawe ćwiczenie, gdzie mogliśmy łączyć kolejne elementy wiedzy: programowania, ale też matematyki, fizyki i astronomii. Poszukujmy stale takich wyzwań i cały czas próbujmy. Czym było by programowanie bez jego szerokiego zastosowania.

Całość można zobaczyć tutaj. Gdyby całośc nie uruchomiła się po naciśnięciu zielonej flagi, to proszę dodatkowo nacisnąć różowy bloczek, „Układ Słoneczny”.

Dziękuję za zainteresowanie lekcją i powodzenia w kolejnych eksperymentach.

Pozdrawiam

Tomek Cieślar

Astronomia – Część III
Tagi:                    

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

%d bloggers like this: